Sobria y Serenak tearen (edo patxaranaren) ordua aprobetxatzen duten hiru andre kontserbadore dakartzate oholtzara; hirurak umore garratzarekin gaizki esaka jarduten dute, gaurkotasunari, erlijioari edo feminismoari buruzko iruzkin politikoki okerrak aireratuz. Zahartutako andre horiek isilarazitako hiru emakume erreakzionario dira. Lotsagabeak, isiltzen ez direnak, probokatzaileak. Beraien hitzak jozten dituen musika bezalakoa. Satiraren, hiru ahotsen, txeloaren eta gitarraren bidez, ikuskizunak ironia erabiltzen du pribilegioak desarmatzeko eta zaintza aldarrikatzeko. Erabat deseraikitako artea, torrada bat dirudiena.